ภาวนาในอิริยาบถเดิน

เดินจงกรม

การเดินกลับไปกลับมาอย่างมีสติ รู้สึกกายที่เคลื่อนไหว เมื่อใจหลงไปก็รู้ แล้วเริ่มใหม่ ใช้สลับกับการนั่ง หรือใช้แก้ง่วงได้

วิธีเดิน

  • หาทางเดินตรงยาวราว ๑๐–๒๐ ก้าว พื้นเรียบ ไม่มีสิ่งกีดขวาง การตีความ
  • ยืนนิ่งที่ต้นทางสักครู่ รู้สึกถึงกายที่ยืนอยู่ วางมือประสานไว้ด้านหน้าหรือด้านหลัง การตีความ
  • เดินอย่างมีสติ หมายรู้ข้างหน้าและข้างหลัง สำรวมอินทรีย์ไว้ภายใน ใจไม่ส่ายออกไปข้างนอก AN 7.61
  • ทอดสายตาลงต่ำไปข้างหน้าราว ๒ เมตร เดินช้ากว่าปกติเล็กน้อย รู้สึกถึงเท้าที่ยก ก้าว และวาง การตีความ
  • ถึงปลายทาง หยุดยืนสักครู่ รู้ว่ากำลังหยุด แล้วค่อย ๆ หมุนตัวกลับอย่างรู้ตัว การตีความ
  • เมื่อรู้ว่าใจหลงไปคิด ก็รู้ว่าหลง ไม่ต้องดึงกลับ เริ่มรู้สึกเท้าที่ก้าวใหม่เบา ๆ พระธรรมเทศนา

เมื่อไรควรเดิน

  • เป็นหนึ่งในวิธีแก้ความง่วงที่พระพุทธเจ้าแนะไว้ AN 7.61
  • สลับกับการนั่ง เช่น เดิน ๑๕ นาที นั่ง ๑๕ นาที เมื่อนั่งนานแล้วกายเมื่อย การตีความ
  • เหมาะกับช่วงที่ใจฟุ้งมาก หรือหลังกินอาหาร การตีความ

ประโยชน์ ๕ ประการของการเดินจงกรม

จังกมสูตร AN 5.29

  1. ๑เดินทางไกลได้ทน
  2. ๒ทนต่อการบำเพ็ญเพียร
  3. ๓มีอาพาธน้อย
  4. ๔อาหารที่กินดื่มย่อยได้ดี
  5. ๕สมาธิที่ได้จากการเดินจงกรมตั้งอยู่ได้นาน

ถ้าเดินแล้วยังง่วงหรือฟุ้ง ดู เมื่อนั่งแล้วติดขัด · กลับไปที่ นั่งกับลมหายใจ