จริต ๖ · คู่กับราคจริต
สัทธาจริต
saddhā-carita
หนักในความเชื่อ ความเลื่อมใส — ใจบุญ เลื่อมใสง่าย ซาบซึ้งในความดี ปีติง่าย บางครั้งเชื่อคนง่ายเกินไป
สังเกตจาก ๕ ทาง
วิสุทธิมรรค III.87–96 · สัทธาจริตกับราคจริตแสดงออกภายนอกคล้ายกัน
- อิริยาบถ
- เดินนุ่มนวล ค่อย ๆ วางเท้า ยกเท้าเรียบ
- กิจ
- กวาดลานเรียบร้อย สะอาด สม่ำเสมอ
- โภชนะ
- ชอบรสหวานมัน กินช้า ละเลียดรส
- การดู
- เห็นของงามนิดเดียวก็ติดใจ มองข้ามข้อเสีย
- ธรรมปวัตติ
- มารยา โอ้อวด อยากได้ ไม่สันโดษ
กรรมฐานที่เหมาะ
จับคู่ตามวิสุทธิมรรค III.121
- พุทธานุสสติระลึกถึงพระพุทธคุณ · อุปจารสมาธิ
- ธัมมานุสสติระลึกถึงพระธรรมคุณ · อุปจารสมาธิ
- สังฆานุสสติระลึกถึงพระสังฆคุณ · อุปจารสมาธิ
- สีลานุสสติระลึกถึงศีลของตน · อุปจารสมาธิ
- จาคานุสสติระลึกถึงการบริจาคของตน · อุปจารสมาธิ
- เทวตานุสสติระลึกถึงคุณที่ทำให้เป็นเทวดา · อุปจารสมาธิ
นอกจากนี้ยังมีกองที่เหมาะกับทุกจริต ได้แก่ กสิณดิน น้ำ ไฟ ลม แสงสว่าง ที่ว่าง และอรูป ๔
ทำไมจึงเหมาะ
- ศรัทธาโดยธรรมชาติแสวงหาคุณความดี และอนุสสติเป็นอารมณ์ที่เหมาะกับผู้มีศรัทธา วิสุทธิมรรค III.75, III.102
- ผลของพุทธานุสสติข้อหนึ่งคือศรัทธาไพบูลย์ วิสุทธิมรรค VII.67
สิ่งแวดล้อมที่เกื้อกูล (สัปปายะ)
วิสุทธิมรรค III.97–102 · เขียนไว้สำหรับพระภิกษุ บางข้อจึงต้องปรับใช้
- ทุกด้าน
- ถือตามโทสจริต คือที่อยู่ ของใช้ อาหาร และผู้คนที่น่ารื่นรมย์
- อารมณ์
- อนุสสติ
ถ้าปรับใช้ที่บ้าน มุมที่สะอาด สงบ น่าเลื่อมใส เช่น มีพระพุทธรูปหรือบทสวดที่ทำให้ใจอิ่ม การตีความ
วิสุทธิมรรคเองบอกว่าวิธีสังเกตจริตเป็นมติของอาจารย์ (III.96) คนส่วนใหญ่มีหลายจริตผสมกัน ครูผู้รู้จักท่านจะดูได้แม่นที่สุด