กองที่ ๒ จาก ๔๐ · หมวดกสิณ

อาโปกสิณ

น้ำ — เพ่งวัตถุที่เป็นวงกลมจนภาพติดใจ แล้วภาวนาต่อจนภาพนั้นใสบริสุทธิ์

คำบริกรรม / หลักระลึกอาโป อาโป

เหมาะกับ
ทุกจริต
ไปได้ถึง
ครบรูปฌาน ๔
อารมณ์
น้ำใสบริสุทธิ์ใส่ภาชนะให้เต็มขอบ ตั้งไว้ในที่กำบัง
อ้างอิง
วิสุทธิมรรค V.3–4จับคู่จริต III.121 · ระดับสมาธิ III.106–107

วิธีปฏิบัติ

  1. ทำวงกสิณขนาดราวกระด้งหรือขันน้ำ (กว้างประมาณ ๑ คืบ ๔ นิ้ว) ให้เรียบ ไม่มีตำหนิ
  2. นั่งห่างราว ๒ ศอกคืบ บนที่นั่งสูงพอดี ไม่ใกล้ไม่ไกลเกินไป
  3. ลืมตาดูพอประมาณ ไม่จ้องจนแสบตา สลับกับหลับตานึกถึงภาพ พร้อมบริกรรมในใจ
  4. ไม่พิจารณาสีหรือลักษณะ ตั้งใจไว้ที่ชื่อเรียก (บัญญัติ) ของกสิณนั้น
  5. เมื่อหลับตาแล้วเห็นภาพชัดเท่าลืมตา คือ อุคคหนิมิต — ไม่ต้องดูวงกสิณอีก นั่งภาวนาที่อื่นต่อได้
  6. ภาวนาต่อจนภาพใสเหมือนกระจกที่เช็ดแล้วหรือจันทร์พ้นเมฆ คือ ปฏิภาคนิมิต — นิวรณ์สงบ เกิดอุปจารสมาธิ
  7. รักษานิมิตไว้อย่างทะนุถนอม เลือกที่อยู่ อาหาร บุคคลที่สัปปายะ จนถึงอัปปนา (ฌาน)

ขนาดวงกสิณ: ผู้มีวิตกจริตควรใช้วงเล็ก เพราะวงใหญ่ทำให้ความคิดแล่นไปไกล ส่วนผู้มีโมหจริตควรใช้วงใหญ่ เพราะวงเล็กทำให้จิตยิ่งมัว

กองอื่นในหมวดกสิณ

หน้านี้เป็นส่วนหนึ่งของทางขั้นที่ ๑ (ทำสมถะ) เมื่อใจสงบมีกำลังแล้ว ดูขั้นต่อไปได้ที่ จากสงบ สู่เห็นจริง — การปฏิบัติจริงควรมีครูผู้รู้คอยแนะนำ